I osadów dna morskiego wykazały, że ilość azotu w wodach Missisipi oraz przylegającej do niej Zatoki Atchafalaya potroiła się od lat sześćdziesiątych, fosforu zaś uległa podwojeniu. Zwiększone stężenia tych pierwiastków, występujących w formach przyswajalnych dla jednokomórkowych organizmów, powodują nadmierny przyrost unoszącego się pod powierzchnią morza fitoplanktonu podstawy morskich piramid pokarmowych. Szczątki obumierających organizmów planktonowych i ich wydaliny opadają na dno, gdzie stają się pokarmem dla bakterii zużywających przy tym dużo tlenu.Proces ten, nazywany eutrofizacją, znany jest dobrze badaczom mórz i estuariów. Możemy go również obserwować w basenach morskich o niewielkiej wymianie wód z oceanami. Zatoka Chesapeake, Bałtyk, Adriatyk czy Morze Czarne to tylko niektóre z nich. Eutroficzny region Zatoki